piriven education -sinhala

පියදාස සිරිසේන සූරීන්ගේ "වසන්ත කාලය" කවි පන්තිය යනු ස්වාභාවික සෞන්දර්යය වර්ණනාවකින් ආරම්භ වී, අවසානයේදී ප්‍රබල ජාතික, ආගමික සහ සංස්කෘතික ප්‍රබෝධයක් කරා පාඨකයා මෙහෙයවන විශිෂ්ට නිර්මාණයකි. විසිවැනි සියවසේ මුල් භාගයේ මෙරට ඇති වූ සිංහල බෞද්ධ පුනරුදයේ ප්‍රමුඛයකු වූ පියදාස සිරිසේනයන් තමන්ටම ආවේණික වූ උපදේශාත්මක හා දේශානුරාගී ශෛලිය මෙම කවි පන්තිය පුරා මැනවින් භාවිත කර ඇත. ​මෙම කවි පන්තිය පිළිබඳ කෙරෙන විචාරාත්මක විශ්ලේෂණයක් පහතින් දැක්වේ: ​1. ස්වභාවධර්මයේ චමත්කාරය සහ වසන්ත ආගමනය ​කවි පන්තියේ මුල් කොටසින් වසන්ත කාලය එළඹීමත් සමඟ පරිසරයේ හා මිනිස් ජීවිතවල ඇති වන ප්‍රබෝධමත් වෙනස මනරම් ලෙස චිත්‍රණය කරයි. ​සුදු නෙලුම් මල් පිපී සුවඳ විහිදීම, මද සුළඟ හැමීම සහ ගහකොළ ඵල බරිත වීම වැනි ස්වාභාවික සපලත්වය මුල් කවිවලින් මතු කෙරේ. ​ "හා හා කුඹුරු තැන තැන ගොවියන් - තුටින්" සහ "නා නා සියොත් රග දක්වන තුඩු - රවින්" වැනි පද හරහා පරිසරයේ චමත්කාරය මෙන්ම වසන්තයත් සමඟ ගොවි ජනතාව සහ සතා සීපාවා ලබන අපරිමිත සතුට, ශ්‍රව්‍ය ගෝචර සහ දෘශ්‍ය ගෝචර රූපක ඇසුරින් මතු කිරීමට කවියා සමත් වී ඇත....

හෙළ හවුලේ ප්‍රමුඛතම මහා කවියෙකු වූ රැයිපියල් තෙන්නකෝන් (රැ. තෙන්නකෝන්) සූරීන් විසින් රචිත "හැවිල්ල" (වඩාත් ප්‍රසිද්ධ "කුකුළු හැවිල්ල" නමින්) කාව්‍ය ග්‍රන්ථය සිංහල සාහිත්‍යයේ හමුවන අතිශය විශිෂ්ට උපහාසාත්මක පද්‍ය පන්තියකි. ​ කාව්‍යයේ පසුබිම සහ අනුභූතිය ​මෙම කවි පන්තියට පාදක වන්නේ ගැමි කාන්තාවක සතු වූ කුකුළකු හොරෙකු විසින් සොරකම් කර මරා අනුභව කිරීමයි. ඉන් දැඩි සේ කෝපයටත්, ශෝකයටත් පත්වන ඇය, කතරගම දෙවියන් (කඳ සුරිඳු) ඉදිරියට ගොස් හොරාට සාප කරමින්, දඬුවම් ඉල්ලමින් කරන "කන්නලව්වක්" හෙවත් හැවිල්ලක් මෙහි නිරූපණය වේ. ​මෙමඟින් කවියා උත්සාහ කරන්නේ ගැමියන් තුළ පවතින අන්ධ දේව විශ්වාසය, තමන්ගේ පටු වාසි තකා දෙවියන්ව පවා "අල්ලස්" දී නම්මවා ගැනීමට දැරෙන උත්සාහය සහ මිනිසා තුළ ඇති ද්වේශය ඉතා සියුම් ලෙස උපහාසයට ලක් කිරීමයි. ​ ප්‍රසිද්ධ කවි කිහිපයක් ​කතරගම දෙවියන් ඉදිරියේ ගැමි ලිය පළමුවෙන්ම දෙවියන්ව වර්ණනා කරමින් තමන්ගේ දුක කියන්නේ මෙසේය: ​දුදනොද බිඳ ලද තෙද කඳ කඳ දෙව් රද සාමිනේ! මට කළ මෙ විපත අනේ බලා ගන්නැ දෙවියනේ! වැජැඹෙන නා මෙ විමනේ බලන්නැ! නා සාමිනේ ...

බ ුදුගුණ අලංකාරය   Ø  කතුවරයා - වීදාගම මෛත්‍රීය නාහිමියෝ Ø  කාලය - කෝට්ටේ යුගය Ø  කතුවරයාගේ වෙනත් කෘති - ලෝවැඩ සඟරාව කවි ලකුණු මිණිමල් දම Ø  කාව්‍ය අරමුණ - පොදු ජනතාව තුළ භක්තිය දැනවීම මින් අපේක්ෂිත අරමුණ වේ. Ø  කාව්‍ය  වස්තු විෂය - විසාලා පුරයට පැමිණි තුන්බිය, ( දුර්භික්ෂ , රෝග , අමනුෂ්‍ය ) සන්සිඳවනු සඳහා බුදුරජුන් වැඩම කර රතන සූත්‍රය දේශනා කොට කරමින් සෙත් පැතීමය.   Ø  පද්‍ය ගණන - 611 කි. Ø  වීශේෂත්වය - "පෙදෙන් බුදු සිරිතයැ" බුදු සිරිත නිමිති කොට රචිත  සිංහල කාව්‍යයකි. බ්‍රාහ්මණ ඉගැන්වීම්  මෙන්ම   තීර්ථකයන් , බමුණන් , ගිනි දෙවියන් , ඊශ්වර හා විෂ්ණු දෙවියන් පිදීම උපහාසයට ලක් කරයි. 1 . කු‍‍‍ළුණු මෙ න්   සත වෙත පතළ නැණ ස ව් පද රුත හෙ ළි කළ ලොවට සෙත නිතර නමදි ම් මුනිඳු සරණත         i.           කවියෙන් කියවෙන්නේ ...