Posts

කවිය ඇසුරෙන් විචාර ප්‍රශ්න සහ ඊට අදාළ ආදර්ශ පිළිතුරු

ඔබ ලබා දී ඇති සටහන් සහ කවි පන්ති ඇසුරෙන්, පිරිවෙන්  සිංහල විෂය නිර්දේශයට හා කාව්‍ය විචාර මූලධර්මවලට ගැළපෙන පරිදි සකස් කළ විචාර ප්‍රශ්න සහ ඊට අදාළ ආදර්ශ පිළිතුරු පහත පරිදි වේ. ​01. කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කවියන්ගේ වස්තු විෂය සහ බස් වහර ​ ප්‍රශ්නය: ​"කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කවියන් ස්වභාව සෞන්දර්ය වර්ණනාව මෙන්ම ළමා සිතුම් පැතුම් තේමා කරගනිමින් සරල, සුඛනම්‍ය බස් වහරක් භාවිත කළහ." ආනන්ද රාජකරුණාගේ 'ඉර හා හඳ' සහ ඇස්. මහින්ද හිමියන්ගේ 'රාත්‍රිය' යන පැදි පෙළ ඇසුරෙන් මෙම ප්‍රකාශය විමසන්න. ​ ආදර්ශ පිළිතුර: ​කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කවියන්ගේ මූලික ලක්ෂණයක් වූයේ ස්වභාව සෞන්දර්යය වර්ණනා කිරීම සහ ළමා මනසට ගැලපෙන අයුරින් නිර්මාණකරණයේ යෙදීමයි. ​ආනන්ද රාජකරුණා සූරීන් 'ඉර හා හඳ' පැදි පෙළ තුළින් දෛනිකව දකින හිරු උදාව ළමා ඇසින් චිත්තරූපමය ලෙස දක්වන්නේ ශබ්ද රසයට මුල් තැන දෙමිනි. අරුණෝදයත් සමඟ අහසේ වර්ණ ගැන්වීම ළමයකුට වැටහෙන්නේ කොඩි ඇදීමක් ලෙසිනි: ​ "නොයෙක් පාට කොඩි ඇදිලා" ​එසේම 'හඳ' කවි පන්තියේදී දරුවා එදිනෙදා දකින වටකුරු පිඟාන හඳට උපමා කරමින්, චන...

​කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ "නැළවිල්ල" පද්‍ය පන්තිය

කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ "නැළවිල්ල" පද්‍ය පන්තිය පිළිබඳ විචාරය ​කොළඹ යුගයේ "හෙළ හවුලේ" නිර්මාතෘවරයා වූ කුමාරතුංග මුනිදාසයන් විසින් රචිත "නැළවිල්ල" පද්‍ය පන්තිය, ළමා මනස මෙන්ම වැඩිහිටි මනස ද එකසේ පිනවීමට සමත් වූ අතිශය සාර්ථක කාව්‍ය නිර්මාණයකි. සිංහල භාෂාව තුළ පැවති අනවශ්‍ය සංස්කෘත බලපෑම් ඉවත් කර, අමිශ්‍ර හෙළ බසේ අපූර්වත්වය හා වටිනාකම ප්‍රකට කිරීම වෙනුවෙන් මෙතුමා පුරෝගාමී මෙහෙවරක් ඉටු කළේය. සිංහල, පාලි, සංස්කෘත, දෙමළ, මලයාලම්, ඉංග්‍රීසි, ලතින් සහ ග්‍රීක් යන භාෂා රැසක් හැසිරවීමේ හසල දැනුමකින් යුක්ත වූ මෙතුමා, තම අසාමාන්‍ය භාෂා ඥානය හා නිර්මාණශීලී චින්තනය ළමා සාහිත්‍යය පෝෂණය කිරීම සඳහා ද මැනවින් භාවිත කළේය. ශික්ෂා, මඟුල් කෑම, හීන්සැරය, ප්‍රබන්ධ සංග්‍රහය, පහන් කටුවෙකි, කවි ශික්ෂාව, කියවන නුවණ ආදී කෘති ඒ සඳහා නිදසුන් වේ. ​1. කාව්‍යයේ අනුභූතිය සහ පසුබිම ​"නැළවිල්ල" පැදි පෙළෙහි මූලික අනුභූතිය වන්නේ කුඩා දරුවෙකු නිදි ගැන්වීම සඳහා මවක විසින් ගායනා කරනු ලබන නැළවිලි ගීයක ස්වරූපයයි. නූතන මනෝවිද්‍යාඥයන් පෙන්වා දෙන පරිදි, බිළිඳු වියේ සිටම දරුවෙකුට මවගේ ආදරය, ...

අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් විසින් රචිත "මඟුල් ගීය" කාව්‍ය පන්තිය

අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් විසින් රචිත "මඟුල් ගීය" කාව්‍ය නිර්මාණය, සිංහල සාහිත්‍යයේ ‘හෙළ හවුල’ සම්ප්‍රදායට අයත් සුවිශේෂී මෙන්ම සෞන්දර්යාත්මක කෘතියකි. වසන්ත කාලය හෙවත් බක් මාසයේ උදාවත් සමඟ පරිසරයේ මෙන්ම මිනිස් ජීවිතවල සිදුවන ආශ්චර්යවත් වෙනස ඉතාමත් අපූර්ව, චිත්තරූපී සහ ව්‍යංගාර්ථවත් බස් වහරකින් ඉදිරිපත් කිරීමට කවියා මෙහිදී සමත් වී ඇත. ​ලබා දී ඇති කාව්‍ය ඛණ්ඩ සහ තොරතුරු ඇසුරෙන් "මඟුල් ගීය" කාව්‍ය පන්තියෙහි විචාරාත්මක ලක්ෂණ ප්‍රධාන අංශ කිහිපයක් ඔස්සේ පහත පරිදි විග්‍රහ කළ හැකිය. ​1. අනුභූතිය සහ වස්තු විෂය (සොබාදහමේ අසිරිය) ​කවියාගේ ප්‍රධාන අනුභූතිය වන්නේ වසන්ත කාලයේ (බක් මාසයේ) සොබාදහමේ අසිරිය සහ සිංහල අවුරුදු සංස්කෘතියයි. කවියා බක් මාසය "වසන්ත කුමරියක" ලෙස පුද්ගලාරෝපණය කරමින් ඇය විසින් මුළු ලෝකයම මඟුල් ගෙයක් බවට පත් කරන ආකාරය වර්ණනා කරයි. ​පරිසරයේ සජීවී බව: සීතල කාලය අවසන් වී ගස්වැල් දලු ලා, මල් පිපී, පලදැරීම වසන්ත කුමරියගේ ක්‍රියාවන් ලෙස දක්වයි. ​සත්ව හා මානව සබඳතා: සොබාදහමේ වෙනස කුරුල්ලන්, මී මැස්සන් පමණක් නොව, ගමේ දරුවන්ගේ, තරුණ තරුණියන්ගේ සහ මහලු අයගේ පවා සිත...

​ජී. එච්. පෙරේරා සූරීන්ගේ "කුරක්කන් හේන" කවි පන්තිය

විසිවැනි සියවසේ මුල් භාගයේ කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කැපී පෙනෙන කවියකු වූ ජී. එච්. පෙරේරා (බොරලැස්ගමුවේ ජී. එච්. පෙරේරා) සූරීන් විසින් රචිත "කුරක්කන් හේන" කවි පන්තිය යනු සාම්ප්‍රදායික හේන් ගොවිතැනත්, ගැමි ජීවිතයේ සුන්දරත්වය සහ ආදරයත් එකිනෙක යා කරමින් ලියැවුණු අපූර්ව නිර්මාණයකි. ​ස්වභාවික වස්තූන් සහ මානුෂීය හැඟීම් අතර පවතින සමාන්තර සබඳතාව ඉතා අපූර්ව ප්‍රතිලෝම උපමා (Inverse Metaphors) ඇසුරින් විග්‍රහ කිරීමට කවියා මෙහිදී සමත් වී ඇත. ​මෙම කවි පන්තිය පිළිබඳ කෙරෙන විචාරාත්මක විශ්ලේෂණයක් පහතින් දැක්වේ: ​1. පරිසරය සහ මානව රූප සෝභාව අතර සාදෘශ්‍යය ​කවි පන්තියේ කැපී පෙනෙනම ලක්ෂණය වන්නේ හේනේ දක්නට ලැබෙන විවිධ අවස්ථා, ගැමි තරුණයකුගේ සහ තරුණියකගේ විවාහ මංගල්‍යයට අදාළ රූප සෝභාවන්ට සහ හැඟීම්වලට සමාන කිරීමයි. ​ කැලෑ කැපීම සහ මාමාගේ රැවුල: මුලින්ම කැලෑව කපා කොටා ගිනි තබා හේන සකස් කරන රළු අවස්ථාව කවියා දකින්නේ "පිසිනු නොලැබූ අපේ මාමාගේ රැවුල" වැනි රළු ස්වභාවයකිනි. ​ පැළපත සහ විසිවයසේ කම්මුල: හේනේ කුරක්කන් පීදී එන ළපටි අවස්ථාව (පොඩි පැළපත) "විසි වයසේ මගේ කම්මුලේ පෙනුම...

​පී. බී. අල්විස් පෙරේරා සූරීන්ගේ "අන්ධ කවියා"

කොළඹ යුගයේ දෙවැනි පරපුරේ ප්‍රමුඛතම සහ රමණීයතම කවියකු වන පී. බී. අල්විස් පෙරේරා සූරීන් විසින් රචිත "අන්ධ කවියා" කවි පන්තිය යනු මානව කරුණාව, දෘශ්‍ය ආබාධිතභාවයක ඇති වේදනාව සහ සොබාදහමේ සෞන්දර්යය එකට කැටි කර ලියැවුණු අතිශය සංවේදී, අග්‍රගණ්‍ය කාව්‍ය නිර්මාණයකි. ​බාහිර ලෝකයේ ඇති රූප සෝභාව දෑසින් දැකගත නොහැකි වුවත්, අනෙකුත් ඉන්ද්‍රියයන් සහ සියුම් ආධ්‍යාත්මික ඥානය මෙහෙයවා කවියා ලෝකය ස්පර්ශ කරන ආකාරය මෙහිදී ඉතාමත් සංවේදී ලෙස විචාරයට ලක් කළ හැකිය. ​1. ඉන්ද්‍රිය ගෝචර අත්දැකීම් සහ ආධ්‍යාත්මික දැක්ම ​දෑස් අන්ධ වූවකුට බාහිර ලෝකය අඳුරු වුවත්, ඔහුගේ අනෙකුත් ඉන්ද්‍රියයන් (ශ්‍රවණය, ස්පර්ශය, ඝ්‍රාණය) අතිශය තියුණුය. කවියා කවි පන්තියේ මුල් කොටසින්ම එය මතු කරයි. ​ "සිරුරේ දාහය සනසන නල වැල් සිසිලස ගත් බව දනිමි" යනුවෙන් පවසමින් තමන්ට සුළඟේ සිසිලස දැනෙන බවත්, "රන්සර හෙලැඹුලු නිලුපුල් මී ගද නැහැ පුඩු අතරින් ළයට වැදේ" යනුවෙන් මල්වල සුවඳ ඝ්‍රාණයෙන් හඳුනාගන්නා බවත් පවසයි. ​එහෙත් පවතින ඛේදවාචකය නම්, මේ සියල්ල දැනුණත් "මායා සිහිනය මැද්දේ පිහිනමි එනමුදු නොදකිමි එළිය ලොවේ...

​සාගර පලන්සූරිය (කේයස්) සූරීන්ගේ "ධීවර ගීතය"

කොළඹ යුගයේ දෙවැනි පරපුරේ කැපී පෙනෙන, ජනප්‍රිය කවියකු වූ සාගර පලන්සූරිය (කේයස්) සූරීන් විසින් රචිත "ධීවර ගීතය" කවි පන්තිය යනු මෙරට ධීවර ජනතාවගේ දුෂ්කර ජීවන අරගලය, පවුල් සංස්ථාවේ බැඳීම සහ ස්වාභාවික පරිසරයේ බියකරු බව අතිශය සංවේදී ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලද විශිෂ්ට කාව්‍යාවලියකි. ​සයුර මැද රුදුරු සටනක යෙදෙන සැමියා පිළිබඳව ගොඩබිම (පොල් අතු පැලේ) තනිවී සිටින බිරිඳකගේ සිතේ ඇති වන බිය, සැකය, ආදරය සහ ප්‍රාර්ථනාවන් කවියා මෙහිදී ඉතාමත් සාර්ථක ලෙස ස්පර්ශ කරයි. ​මෙම කවි පන්තිය පිළිබඳ කෙරෙන විචාරාත්මක විශ්ලේෂණයක් පහතින් දැක්වේ: ​1. ධීවර ජීවිතයේ අවදානම සහ පවුලේ කාංසාව ​ධීවර රැකියාව යනු දෛනිකව මරණය සමඟ සටන් වදින අතිශය අවදානම් සහගත ජීවනෝපායකි. කවියා කවි පන්තිය ආරම්භ කරන්නේම එම යථාර්ථය මතු කරමිනි. ​"හිමි ඔබ සයුර මැද රුදුරු සටනක ය" යන පදයෙන් මසුන් මැරීම හුදෙක් රැකියාවක් නොව, ස්වභාවධර්මය සමඟ කරන දරුණු සටනක් බව පෙන්වා දෙයි. ​සැමියා මුහුදු ගොස් ඇති මොහොතේ බිරිඳ පසුවන හුදකලාව සහ චිත්තවේගීය නොසන්සුන්තාව "පොල් අතු පැලේ මම තනියම වෙසෙමි" සහ "තරමක සැකයකිනි ඔබ අද සවස" යන පද හ...

විමලරත්න කුමාරගම සූරීන් විසින් රචිත "අයියනායක" කවි පන්තිය

කොළඹ යුගයේ දෙවැනි පරපුරේ සමාජ යථාර්ථවාදී මෙන්ම ප්‍රාදේශීය අනන්‍යතාවන් (Regional Identity) කාව්‍යයට නැඟූ විශිෂ්ටතම කවියකු වන විමලරත්න කුමාරගම සූරීන් විසින් රචිත "අයියනායක" කවි පන්තිය යනු නාගරික ශිෂ්ටාචාරයෙන් දුරස් වූ වන්නි හත්පත්තුවේ ගැමි ජනතාවගේ සංස්කෘතික ජීවිතය, ඇදහිලි විශ්වාස සහ පරිසරය සමඟ ඇති බැඳීම අතිශය සාර්ථක ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය කෙරුණු ප්‍රගතිශීලී කාව්‍යාවලියකි. ​දිගු කලක් වන්නියේ රාජකාරි කළ පරිපාලන නිලධාරියෙකු (රටේ මහත්මයා) ලෙස ගැමි ජීවිතය ඉතා සමීපව අත්දුටු කවියා, නාගරික දෘෂ්ටියකින් තොරව ගැමියාගේ පාර්ශ්වයෙන් හිඳ කරනු ලබන මෙම කාව්‍යමය විග්‍රහය විචාරාත්මකව පහත පරිදි විශ්ලේෂණය කළ හැකිය: ​1. ගැමි ඇදහිලි, විශ්වාස සහ කවියාගේ උපේක්ෂා සහගත දෘෂ්ටිය ​වන්නියේ ගැමියන් ස්වාභාවික උවදුරු, වසංගත සහ වන සතුන්ගෙන් ආරක්ෂා වීම සඳහා "අයියනායක" දෙවියන් කෙරෙහි තබා ඇති අපරිමිත විශ්වාසය කවියා මෙහිදී මතු කරයි. ​ භක්තියේ ස්වභාවය: ගැමියන් කැලෑවට වදින්නේ, ගස් දෙබලක වන අතු කඩා දමා අයියනායක දෙවියන්ට බාරහාර වෙමිනි. "සංහිඳ ළඟ බාරයට කිරි ඉතිරීම - කෙම්මුර දවස්වල පානින් සැරසීම" ...