බක් මහේ අසිරිය පියදාස සිරිසේනගේ වසන්ත කාලය හා අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් විසින් රචිත "මඟුල් ගීය" කවි පන්ති ඇසුරෙන් ව්මසන්න
පියදාස සිරිසේන මහතාගේ "වසන්ත කාලය" සහ අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන්ගේ "මඟුල් ගීය" යන කවි පන්ති දෙකම සිංහල සාහිත්යයේ බක් මහේ (වසන්තයේ) අසිරිය ඉතා අපූර්වට වර්ණනා කළ නිර්මාණ දෙකකි. කවියන් දෙදෙනාම බක් මාසයේ සුන්දරත්වය සහ එහි සමාජීය බලපෑම දකින්නේ එකිනෙකට වෙනස්, එහෙත් ඉතා ආකර්ෂණීය කෝණවලිනි.
මෙම කවි පන්ති ඇසුරෙන් බක් මහේ අසිරිය ප්රධාන ලක්ෂණ 3ක් යටතේ විමසා බැලිය හැකිය:
1. සොබාදහමේ අසිරිය සහ පාරිසරික වෙනස්කම්
කවියන් දෙදෙනාම වසන්තයේ දී පරිසරය වර්ණවත් වන ආකාරය සහ සතුන්ගේ හැසිරීම් ඉතා සූක්ෂ්ම ලෙස නිරීක්ෂණය කර ඇත.
අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් (මඟුල් ගීය):
අහුබුදු සූරීන් වසන්තය දකින්නේ පරිසරය හැඩගන්වන දඟකාර "කුමරියක්" ලෙසයි. ඇය ගස්වැල්වලට විවිධ ඇඳුම් අන්දවයි.
"ජම්බු ගහට රත පොරවන්නී / බක් මී ගහ කහ අන්දන්නී"
මෙහිදී ජම්බු ගසේ රතු පල හටගැනීම රතු රෙදි පෙරවීමක් ලෙසත්, බක්මී මල් පිපීම කහ ඇන්දවීමක් ලෙසත් සජීවීකරණය කර දක්වයි. එසේම මී මැස්සන් රොන් ගැනීම සහ කුරුල්ලන් ගී ගැයීම තුළින් මුළු ලොවම උයනක් වන බව ඔහු පවසයි.
පියදාස සිරිසේන මහතා (වසන්ත කාලය):
පියදාස සිරිසේන මහතා වසන්තයේ ස්වාභාවික සෞන්දර්යය වඩාත් සෘජුව සහ සාම්ප්රදායික කාව්ය ශෛලියෙන් වර්ණනා කරයි. කොවුලන්ගේ නාදය, ගස්වල අලුත් දළු ලෑම, මල් පිපීම සහ මඳ පවන හැමීම නිසා පරිසරයේ ඇති වන සිසිල් බව සහ ප්රාණවත් බව ඔහු මතු කර පෙන්වයි. පරිසරයේ සිදුවන මේ බාහිර අලංකරණය මිනිස් සිත සුවපත් කිරීමට සමත් වන බව ඔහුගේ විග්රහයෙන් පැහැදිලි වේ.
2. මානුෂීය බැඳීම් සහ සිත්වල ඇතිවන ප්රබෝධය
බක් මහේ අසිරිය හුදෙක් ගස්වැල්වලට පමණක් සීමා නොවී, මිනිස් සිත් සතන් ආනන්දයෙන් පුරවන ආකාරය කවි පන්ති දෙකෙන්ම මතු කෙරේ.
අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් (මඟුල් ගීය):
අහුබුදු සූරීන් පෙන්වා දෙන්නේ වසන්තයේ උදාවත් සමඟ මිනිසුන් තුළ ප්රේමණීය සහ සාමකාමී හැඟීම් වර්ධනය වන බවයි.
"මල් සර හට හී සපයන්නී / යොවුනන් සිත් ඉන් බැඳැ ලන්නී"
තරුණ සිත් ප්රේමයෙන් බැඳීමටත්, වෙන්වී සිටි අයගේ හිත් එකතු කිරීමටත්, පවුල් අවුල් විසඳා පැරණි තරහ මරහ අමතක කරවීමටත් වසන්ත කුමරිය (පරිසරය) සමත් වන බව ඔහු පවසයි.
පියදාස සිරිසේන මහතා (වසන්ත කාලය):
ඔහු ද වසන්ත කාලය තුළ මිනිසුන්ගේ සිත්වල පවතින ආතතිය, කනස්සල්ල දුරුවී සතුට සහ සහනශීලී බව උදාවන ආකාරය පෙන්වා දෙයි. බක් මහේ සුන්දරත්වය නිසා මිනිස් සිත් ප්රබෝධමත් වන අතර, එය එකිනෙකා කෙරෙහි කරුණාව සහ දයාව පැතිරවීමට හේතු වන බව ඔහුගේ කවියෙන් ගම්ය වේ.
3. සිංහල අවුරුදු සංස්කෘතිය සහ ග්රාමීය ජීවිතය
ලංකාවාසීන්ට බක් මහ වැදගත් වන්නේ එය සිංහල හා දෙමළ අලුත් අවුරුදු සමය වන බැවිනි. ග්රාමීය සංස්කෘතිය මෙහිදී මැනවින් නිරූපණය වේ.
අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් (මඟුල් ගීය):
අහුබුදු සූරීන් ගමේ ළමා වියේ සුන්දරත්වය මෙන්ම අවුරුදු චාරිත්ර ද කවියට නගයි. කජු පුහුලන් ඉදෙන විට වවුලන් පැමිණීම ගමේ දරුවන්ට සතුටක් දෙන "වැඩක්" බව ඔහු පවසයි. එසේම, "අවුරුදු කිරි බත උයවන්නී" යනුවෙන් සමස්ත ජාතියම එකම නැකතකට කිරි බත් පිසීමේ සංස්කෘතික අනන්යතාව සහ කුඹුරෙන් අස්වැන්න නෙළාගත් ගොවියා ලබන සතුට (කුඹුරට ආසිරි සැලසීම) ඔහු අගය කරයි. මෙය පොදුවේ මහලු, තරුණ සැමටම සොම්නස ගෙනෙන්නකි.
පියදාස සිරිසේන මහතා (වසන්ත කාලය):
පියදාස සිරිසේන මහතා ද වසන්තයත් සමඟ එන ගොවිතැනේ අස්වැන්න සහ අවුරුදු සිරිත කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි. මහන්සියෙන් වැඩ කළ ජනතාවට විවේකය සහ සතුට භුක්ති විඳීමට ලැබෙන වටිනාම කාලය බක් මාසය බව ඔහු පෙන්වා දෙයි.
නිගමනය
සාරාංශයක් ලෙස, පියදාස සිරිසේන මහතා තම "වසන්ත කාලය" කවි පන්තියෙන් බක් මහේ ස්වාභාවික සෞන්දර්යය සහ එයින් මිනිස් සිතට ලැබෙන ශාන්තිය වඩාත් සම්භාව්ය ස්වරූපයෙන් විස්තර කරන විට, අරිසෙන් අහුබුදු සූරීන් තම "මඟුල් ගීය" තුළින් වසන්තය සජීවී කුමරියක ලෙස රූපකගත කරමින්, එහි ඇති සංස්කෘතික, සාමාජීය සහ මානුෂීය බැඳීම්වල අසිරිය වඩාත් ව්යංගාර්ථවත් හා සරල බසකින් ඉදිරිපත් කරයි. නිර්මාණ දෙකම බක් මහේ සැබෑ ලාංකීය අසිරිය පාඨකයා හමුවේ ජීවමාන කිරීමට සමත් වී ඇත.
Comments
Post a Comment