කවිය ඇසුරෙන් විචාර ප්රශ්න සහ ඊට අදාළ ආදර්ශ පිළිතුරු
ඔබ ලබා දී ඇති සටහන් සහ කවි පන්ති ඇසුරෙන්, පිරිවෙන් සිංහල විෂය නිර්දේශයට හා කාව්ය විචාර මූලධර්මවලට ගැළපෙන පරිදි සකස් කළ විචාර ප්රශ්න සහ ඊට අදාළ ආදර්ශ පිළිතුරු පහත පරිදි වේ.
01. කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කවියන්ගේ වස්තු විෂය සහ බස් වහර
ප්රශ්නය:
"කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කවියන් ස්වභාව සෞන්දර්ය වර්ණනාව මෙන්ම ළමා සිතුම් පැතුම් තේමා කරගනිමින් සරල, සුඛනම්ය බස් වහරක් භාවිත කළහ." ආනන්ද රාජකරුණාගේ 'ඉර හා හඳ' සහ ඇස්. මහින්ද හිමියන්ගේ 'රාත්රිය' යන පැදි පෙළ ඇසුරෙන් මෙම ප්රකාශය විමසන්න.
ආදර්ශ පිළිතුර:
කොළඹ යුගයේ මුල් පරපුරේ කවියන්ගේ මූලික ලක්ෂණයක් වූයේ ස්වභාව සෞන්දර්යය වර්ණනා කිරීම සහ ළමා මනසට ගැලපෙන අයුරින් නිර්මාණකරණයේ යෙදීමයි.
ආනන්ද රාජකරුණා සූරීන් 'ඉර හා හඳ' පැදි පෙළ තුළින් දෛනිකව දකින හිරු උදාව ළමා ඇසින් චිත්තරූපමය ලෙස දක්වන්නේ ශබ්ද රසයට මුල් තැන දෙමිනි. අරුණෝදයත් සමඟ අහසේ වර්ණ ගැන්වීම ළමයකුට වැටහෙන්නේ කොඩි ඇදීමක් ලෙසිනි:
"නොයෙක් පාට කොඩි ඇදිලා"
එසේම 'හඳ' කවි පන්තියේදී දරුවා එදිනෙදා දකින වටකුරු පිඟාන හඳට උපමා කරමින්, චන්ද්රයාගේ කලා පිරීම හා බැසීම (අමාවක, අටවක, පසළොස්වක) ළමා මනසට උචිත රූපක ඇසුරෙන් කියා දෙයි:
"රන් පිඟාන ලෙස වටකුරු - දිලිහි දිලිහි තිබෙන අපූරු"
"අමාවකයි නුබ නැතිදා - අටවක නැමි පනාව දා"
ටිබෙට් ජාතික ඇස්. මහින්ද හිමියන්ගේ 'රාත්රිය' පැදි පෙළ ද නිසල රාත්රියක අසිරිය ළමා ලෝකයට ගැළපෙන සරල උපමා ඇසුරෙන් ප්රතිනිර්මාණය කරයි. අහසේ තරු රටා දක්නට ලැබෙන්නේ නිල් තණකොළ පිට්ටනියක ඉහිරුණු සමන්පිච්ච මල් ලෙසිනි:
"සමන් පිච්ච මල් ඉහිරුණු - නිල් තණකොළ පිට්ටනියක්"
එසේම අචේතනික හඳට සචේතනික ගුණ ආරෝපණය කරමින්, "හඳහාමි අප දිහාව - එබී බලයි පා සිනාව" යනුවෙන් ළමා ලෝකයට සමීප සුරතල් බසක් භාවිත කර ඇත. පිණි බිඳු වර්ණනා කරන්නේ අක්කාගේ මාලේ මුතු ඇටවලටය.
මේ අනුව, කොළඹ මුල් පරපුරේ කවීන් ළමා මනස නොබිඳෙන සේ සරල බස් වහරක් සහ නව සංකල්ප රූප භාවිත කරමින් ස්වභාව සෞන්දර්යය අපූරුවට රසවත් කර ඇති බව පැහැදිලි වේ.
02. හෙළ හවුලේ කාව්ය සම්ප්රදාය සහ භාෂා සීමා
ප්රශ්නය:
"හෙළ හවුලේ කවීන් අන්ය භාෂා මිශ්ර නොවූ නුමුසු හෙළ බසක් සහ අපූර්ව කාව්ය සංකල්පනා භාවිත කරමින් නිර්මාණකරණයේ යෙදුණහ." කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ 'නැළවිල්ල' සහ රැපියෙල් තෙන්නකෝන්ගේ 'කුකුළු හැවිල්ල' ඇසුරෙන් විමසන්න.
ආදර්ශ පිළිතුර:
සංස්කෘත හෝ වෙනත් බාහිර භාෂාවන්ගේ ආභාසයෙන් තොරව අමිශ්ර සිංහල බස (හෙළ බස) ප්රවර්ධනය කිරීම හෙළ හවුලේ මුඛ්ය පරමාර්ථය විය.
කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ 'නැළවිල්ල' පැදි පෙළ ළදරු නින්දට බාධා නොවන සේ මුළු සොබාදහමම හැසිරෙන අයුරු දක්වන අපූර්ව සංකල්පනාවකි. කවියා හිරු බැස යාම දකින්නේ, හිරුගේ රැස් උණුසුම් වැඩි නිසා තේමා කරගෙන නැවත ඒමට මුහුදට වැදුණු ආකාරයකි:
"උණු වැඩියැයි හිරුගේ රැස් - තෙමා නැවැතැ ගෙනෙන ලෙස්"
"ගියේයැ වැදැ මුහුදු කුස් - පෙනේද ආදර වෙසෙස්"
මෙහි එන 'කුස්' (කුහරය/බඩ), 'වැදැ', 'ලෙස්' වැනි වදන් නුමුසු හෙළ බසේ ස්වරූපය පෙන්වයි. දරුවාගේ නින්ද වෙනුවෙන් හූනන් පවා මැස්සන් ඇල්ලීමේදී ශබ්ද නොනගා කට පියා ගන්නා බව කීම කවියාගේ අපූර්ව පරිකල්පනයට නිදසුනකි.
රැපියෙල් තෙන්නකෝන්ගේ 'කුකුළු හැවිල්ල' කවි පන්තිය තුළින් ගැමි කාන්තාවකගේ අන්ධ දේව විශ්වාසය උපහාසයට ලක් කරයි. තම කුකුළා සොරකම් කළ සොරාට දඬුවම් දෙන ලෙස කතරගම දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලන කන්නලව්වක ස්වරූපය මෙහි ඇත:
"දුද නොද බිද / ලද තෙද කඳ / කඳ දෙවි රද / සාමිනේ!"
මෙහි එන 'දුද' (දුර්ජන), 'නොද' (ගර්වය), 'රද' (රජ) වැනි වචන හෙළ හවුල ප්රිය කළ අමිශ්ර හෙළ බසට කදිම නිදසුන්ය. තමා දුප්පත් වුවද දෙවියන් වැඩේ කර දුනහොත් "රනින් කුකුළු රුවක්, රිදියෙන් බිජුවටක් (බිත්තරයක්)" දීමට පොරොන්දු වීම තුළින් ගැමියාගේ අන්ධ විශ්වාසය උපහාසයට ලක් කෙරේ.
එබැවින්, හෙළ හවුලේ කවීන් තම අනන්ය භාෂා ශෛලිය රැකගනිමින්, ප්රබල ව්යංගාර්ථවත් කාව්යෝක්ති ජනිත කිරීමට සමත් වූ බව පෙනේ.
03. නිදහස් කාව්ය සම්ප්රදාය සහ මානසික වික්ෂිප්තතාව
ප්රශ්නය:
"නිදහස් (නිසඳැස්) කවියා සම්ප්රදායික විරිත්වලින් මිදී මිනිස් සිතේ ඇති වන සංකීර්ණ මානසික ස්වභාවයන් සහ පුද්ගල මනෝභාවයන් තීව්ර කිරීමට භාෂාව භාවිත කරයි." ජී. බී. සේනානායකයන්ගේ 'නිශ්ශබ්දතාවය' කවිය ඇසුරෙන් විග්රහ කරන්න.
ආදර්ශ පිළිතුර:
සිංහල නිදහස් කාව්ය සම්ප්රදායේ පුරෝගාමියා වන ජී. බී. සේනානායකයන්, බාහිර අලංකාරවලට වඩා මිනිස් චිත්ත සන්තානයේ පවතින සියුම් හා සංකීර්ණ ස්වභාවයන් නිරූපණය කිරීමට මුල් තැන දුන්නේය. ඔහුගේ 'නිශ්ශබ්දතාවය' කවිය මීට කදිම නිදසුනකි.
මෙහි වස්තු විෂය වන්නේ පාළු ගං ඉවුරක සිටින පෙම්වතුන් යුවළකගේ නිහඬතාව සහ පෙම්වතාගේ සිතේ ඇති වන මානසික වික්ෂිප්තතාවයි. පෙම්වතිය අසල වාඩි වී සිටින ආකාරය කවියා චිත්රණය කරන්නේ ඇගේ ලිහිල් කෙස් රොදක් සුළඟින් එසවී පෙම්වතාගේ මුහුණේ හැපෙනු දැක්වීමෙනි. එය ඔවුන්ගේ කායික හා මානසික සමීප බව ධ්වනිත කරයි.
පෙම්වතා තම පෙම්වතියගෙන් දිගු කලක් තිස්සේ සිතේ සඟවාගෙන සිටි ප්රශ්නයක් ඇසීමට තීරණය කළ ද, පරිසරයේ සිදුවන ක්ෂණික වෙනස්වීම් නිසා ඔහු ගොළු වෙයි:
"මසකු හඬ නගා දැඟලුයෙන් / ගං ඉවුර අසල"
"පන් ගසින් යුත් / නො ගැඹුරු බොර දිය / කැළඹිණ"
මෙහි එන 'කැළඹුණු බොරදිය' යන්න පෙම්වතාගේ සිතේ පවතින අවුල් සහගත, තීරණයක් ගත නොහැකි මානසික ස්වභාවයේ සංකේතයකි. කොබෙයියකු කෑගසාගෙන පියාඹා යාම වැනි පාරිසරික හඬවල් හමුවේ පෙම්වතාගේ ආත්ම ශක්තිය හීන වීමත්, ප්රශ්නය ඇසීමට නොහැකිව 'නිහඬ බවින් මිරිකීමත්' නිසඳැස් ආකෘතිය තුළ ඉතා සාර්ථකව නිරූපණය කර ඇත.
මේ අනුව, ජී. බී. සේනානායකයන් සාම්ප්රදායික සිව්පද විරිත්වලින් බැහැරව, නිදහස් පද්ය ආකෘතිය මගින් මිනිස් සිතේ අභ්යන්තර ආතතිය සහ මනෝභාවයන් සාර්ථකව විනිවිද දැක ඇති බව පැහැදිලිය.
04. නූතන කාව්යයේ සමාජ අසාධාරණය සහ මානව දයාව
ප්රශ්නය:
"නූතන සිංහල කාව්යකරණය තුළ වතුකරයේ හෝ පීඩිත පන්තියේ ජනතාව මුහුණ දෙන සමාජ අසාධාරණය සහ දරිද්රතාවය කම්පනීය ලෙස ප්රතිනිර්මාණය වේ." මොනිකා රුවන්පතිරණගේ 'ලෙච්චමීගේ සිතුවිල්ලක්' නිර්මාණය ඇසුරෙන් සාකච්ඡා කරන්න.
ආදර්ශ පිළිතුර:
නූතන කාව්ය සම්ප්රදායේ ප්රමුඛ ලක්ෂණයක් වන්නේ සමාජයේ අසරණභාවයට හා දරිද්රතාවයට පත් පීඩිත පන්තියේ හඬ කවියට නැගීමයි.
මොනිකා රුවන්පතිරණ කිවිඳියගේ 'ලෙච්චමීගේ සිතුවිල්ලක්' පැදි පෙළින් වතුකරයේ දමිළ ලැයිම් වැසියන්ගේ ශෝචනීය ජීවිතය සහ ඔවුන් මුහුණ දෙන සමාජ අසාධාරණය නිරූපණය කරයි. තේ දළු නෙළන ලෙච්චමී, මීට වසර විසි ගණනකට පෙර දරිද්රතාවය නිසා තේ පඳුරක් යට මියගිය/සැඟවූ තම බිළිඳු පුතු වෙනුවෙන් කරන ආත්ම භාෂණයක් මෙහි ඇත. ඇය ලෝකයටම ඇසෙන සේ පැමිණිල්ලක් කරන්නැයි පවසන්නේ මේ අයුරිනි:
"බංගලාවේ දොරටු සතෙන් ලැයිමේ කාමර සියයට"
"කඳුයායෙන් වතු යායට හෙල් වැටියෙන් තැනි පොළවට..."
"කියන් පුතේ පැමිණිල්ලක් එදා නුඹට වූ වරදට"
'බංගලාවේ දොරටු හත' සහ 'ලැයිමේ කාමර සියය' අතර ඇති පන්ති පරතරය හා වතු පාලකයන්ගේ සූරාකෑම මෙහිදී කම්පනීය ලෙස ඉස්මතු වේ.
Comments
Post a Comment