සාගර පලන්සූරිය (කේයස්) සූරීන්ගේ "ධීවර ගීතය"
කොළඹ යුගයේ දෙවැනි පරපුරේ කැපී පෙනෙන, ජනප්රිය කවියකු වූ සාගර පලන්සූරිය (කේයස්) සූරීන් විසින් රචිත "ධීවර ගීතය" කවි පන්තිය යනු මෙරට ධීවර ජනතාවගේ දුෂ්කර ජීවන අරගලය, පවුල් සංස්ථාවේ බැඳීම සහ ස්වාභාවික පරිසරයේ බියකරු බව අතිශය සංවේදී ලෙස ප්රතිනිර්මාණය කරන ලද විශිෂ්ට කාව්යාවලියකි.
සයුර මැද රුදුරු සටනක යෙදෙන සැමියා පිළිබඳව ගොඩබිම (පොල් අතු පැලේ) තනිවී සිටින බිරිඳකගේ සිතේ ඇති වන බිය, සැකය, ආදරය සහ ප්රාර්ථනාවන් කවියා මෙහිදී ඉතාමත් සාර්ථක ලෙස ස්පර්ශ කරයි.
මෙම කවි පන්තිය පිළිබඳ කෙරෙන විචාරාත්මක විශ්ලේෂණයක් පහතින් දැක්වේ:
1. ධීවර ජීවිතයේ අවදානම සහ පවුලේ කාංසාව
ධීවර රැකියාව යනු දෛනිකව මරණය සමඟ සටන් වදින අතිශය අවදානම් සහගත ජීවනෝපායකි. කවියා කවි පන්තිය ආරම්භ කරන්නේම එම යථාර්ථය මතු කරමිනි.
"හිමි ඔබ සයුර මැද රුදුරු සටනක ය" යන පදයෙන් මසුන් මැරීම හුදෙක් රැකියාවක් නොව, ස්වභාවධර්මය සමඟ කරන දරුණු සටනක් බව පෙන්වා දෙයි.
සැමියා මුහුදු ගොස් ඇති මොහොතේ බිරිඳ පසුවන හුදකලාව සහ චිත්තවේගීය නොසන්සුන්තාව "පොල් අතු පැලේ මම තනියම වෙසෙමි" සහ "තරමක සැකයකිනි ඔබ අද සවස" යන පද හරහා මැනවින් ධ්වනිත වේ.
2. ස්වාභාවික පරිසරයේ බියකරු බව සහ ශ්රව්ය/දෘශ්ය රූපක
මුහුදේ ඇති වන කාලගුණික විපර්යාසයන් බිරිඳගේ සිතේ ඇති බිය තීව්ර කරන අයුරු කවියා පරිසර වර්ණනා ඇසුරින් මතු කරයි.
"අහසේ අඳුරු පැහැ වැහි කළු නඟින - කොට" සහ "ගෙරවිලි සහිත විදුලිය හඬ ඇසෙන - කොට" වැනි පද මඟින් අඳුරු වෙමින් පවතින අහසත්, ගොරවන හඬත් (ශ්රව්ය සහ දෘශ්ය රූපක) පාඨකයා ඉදිරියේ මැවීමට කවියා සමත් වෙයි.
මෙම බියකරු වටපිටාව හමුවේ ඈ අසරණ වන අයුරු "හිමියනි මගේ හිත වාවනු බැරිය - මට" යන ආත්මීය ප්රකාශයෙන් පැහැදිලි වේ.
3. පතිභක්තිය සහ සෙනෙහස මුසු ප්රාර්ථනාවන්
බිරිඳ තමා විඳින මානසික වේදනාව පසෙකලා, සැමියා මුහුණ දෙන කායික පීඩාවන් ගැන දක්වන සංවේදීතාව මෙහි දෙවැනි පිටුවේ මුල් කවිවලින් මැනවින් නිරූපණය වේ.
"නබලට ඔබේ සවි බල ඇත - රිදෙනවද", "සීතල සුළඟ රළු වට - වැදෙනවද" සහ "හිමියනි වෙහෙස නිදිමත දෙක - දැනෙනවද" යනුවෙන් ඇය නඟන සෙනෙහස්බර පැනයන් තුළින් සැමියා කෙරෙහි ඇය තුළ පවතින අපරිමිත ආදරය සහ කරුණාව ඉස්මතු වේ.
ඊළඟ කවියෙන් ඇය ස්වභාවධර්මයෙන් අයැද සිටින්නේ තම සැමියාට කරදරයක් නොකරන ලෙසයි:
"වැහි පොද මගේ හිමිගේ හිස මත නො - වැටේවා"
"මේ රුදු සුළං රළ රැළ පිට නො - ගැටේවා"
මෙම ප්රාර්ථනාවන් තුළ ගැබ්ව ඇත්තේ සාම්ප්රදායික ගැමි බිරිඳකගේ අව්යාජ පතිභක්තියයි.
4. ජීවන තත්ත්වය සහ ආර්ථික යථාර්ථය
ධීවරයාගේ දෛනික ජීවන චක්රයේ පවතින වෙහෙසකර බව සහ දුප්පත්කම ද කවියා සියුම් ලෙස විවේචනයට ලක් කරයි.
"සවසට යාමටයි ඔබ උදයට - එන්නේ / මෙහෙමද ජීවිතේ දිගට ම ගත - වෙන්නේ" යන පදවලින් පැහැදිලි වන්නේ නිමාවක් නොමැති මේ වෙහෙසකර ජීවන අරගලය පිළිබඳ ඇය තුළ ඇති වන උපේක්ෂා සහගත කලකිරීමයි.
එසේ වුවද, තමන් සතු ආර්ථික දරිද්රතාවය (පොල් අතු කුටිය) සතුටින් බාරගැනීමට ඇය සූදානම්ය. "හිමියනි ඔබට මගේ හදවත මිහිරි / සැනසුම තිබේ මේ පොල් අතු කුටිය - තුළ" යන අවසාන පදයෙන් කියා පාන්නේ භෞතික සම්පත්වලට වඩා ආධ්යාත්මික බැඳීම සහ සැනසීම ඔවුන්ගේ ජීවිත තුළ ඉහළින්ම පවතින බවයි.
5. ආකෘතිය සහ කාව්ය ශෛලිය
විභක්තිමය අන්ත එළිසමය (පද බෙදීම): කේයස් කවියා මෙම කවි පන්තිය සඳහා භාවිත කර ඇත්තේ කොළඹ යුගයට ආවේණික සතර පද ආකෘතිය වුවද, එහි පද බෙදීමේදී සුවිශේෂී ශෛලියක් අනුගමනය කර ඇත. සෑම කවියකම පාදයේ අවසාන කොටස (රයේ/ලයේ, කොට/මට, රිදෙනවද/දැනෙනවද, වැටේවා/රැවටේවා, කල/තුළ) වෙනමම වෙන් කර දක්වමින් අපූර්ව දෘශ්ය රටාවක් සහ ගායන විලාසයක් නිර්මාණය කර තිබේ.
ගැමි බස් වහර: "නබල" (හබල), "ඔරු කඳ", "මසු කැළ", "පොල් අතු කුටිය" වැනි ධීවර කර්මාන්තයට සහ ගැමි පරිසරයට උචිත සරල සෘජු වදන් භාවිත කිරීම නිසා කවියේ ස්වාභාවිකත්වය තවදුරටත් ආරක්ෂා වී ඇත.
උපසංහාරය
සාගර පලන්සූරිය (කේයස්) සූරීන්ගේ "ධීවර ගීතය" යනු සයුර සහ මිනිස් ජීවිතය අතර පවතින සදාකාලික අරගලය ඉතා සාර්ථකව ප්රතිනිර්මාණය කළ කවි පන්තියකි. පරිසරයේ බියකරු බවට සමාන්තරව මානව හදවතක ඇති වන ආදරය, බිය සහ සැනසීම වැනි සියුම් හැඟීම් කාව්යමය ලාලිත්යයකින් යුතුව ඉදිරිපත් කිරීමට කවියා මෙහිදී සමත් වී ඇත.
Comments
Post a Comment