ආනන්ද රාජකරුණා සූරීන්ගේ මෙම කාව්ය නිර්මාණ ද්විත්වය ("ඉර" සහ "හඳ")
ආනන්ද රාජකරුණා සූරීන්ගේ "ඉර" සහ "හඳ" යන කවි පන්ති ද්විත්වය, සිංහල ළමා පද්ය සාහිත්යයේ ස්වර්ණමය සලකුණු ලෙස සැලකිය හැකිය. දරුවා සතු සහජ කුතුහලය, සරල පරිකල්පනය සහ සොබාදහම දෙස බලන අපූර්ව දෘෂ්ටිකෝණය මැනවින් ග්රහණය කරගනිමින් නිමවා ඇති මෙම නිර්මාණ, ළමා මනෝවිද්යාව පිළිබඳ කවියා සතු වූ පෘථුල අවබෝධය කියාපායි. මෙම කවි පන්ති යුගලය එකිනෙකට සාපේක්ෂව සහ විචාරාත්මකව විශ්ලේෂණය කිරීම පහතින් දැක්වේ: 1. ළමා ඇසින් දුටු චිත්තරූප සහ උපමා පද්ධතිය රාජකරුණා කවියා දරුවාට පරිසරය පෙන්වා දෙන්නේ වැඩිහිටි දෘෂ්ටියකින් නොව, දරුවා අවට දකින සරල වස්තූන් උපයෝගී කරගනිමිනි. "ඉර" කවි පන්තියේදී: උදෑසන අහසේ පායන විසිතුරු වලාකුළු දරුවාට පෙනෙන්නේ සැණකෙළියක එල්ලා ඇති "නො එක් පාට කොඩි" ලෙසය. පොළොව මත එක යායට පිපී ඇති මල්, කවුරුන් හෝ දමා ගැසූ හෝ ඉසින ලද "මල් ඉහිලා" වැනි සරල ක්රියාවක් ලෙස දෘශ්යමාන කරයි. "හඳ" කවි පන්තියේදී: රාත්රී අහසේ දිදුලන පුරහඳ දරුවා හඳුනාගන්නේ තමන් ආහාර ගන්නා "රන් පිඟාන" ලෙසය. සඳෙහි අඳුරු ලපය දරුවාට "කිරි පැණි කන හ...