ශ්රී චන්ද්රරත්න මානවසිංහයන් විසින් රචිත "ගුරු ගෙදර යන අතර මඟ" කවි පන්තිය
කොළඹ යුගයේ දෙවැනි පරපුරේ සුවිශේෂී සලකුණක් වූත්, හෙළ හවුලේ ආභාසය මෙන්ම නාට්ය, ගීත සහ පුවත්පත් කලාව තුළ පෙරළියක් කළා වූත් ශ්රී චන්ද්රරත්න මානවසිංහයන් විසින් රචිත "ගුරු ගෙදර යන අතර මඟ" කවි පන්තිය යනු ළමා මනෝභාවයන්, ගැමි සරලත්වය සහ අනාගත අපේක්ෂාවන් අතිශය මනහර ලෙස සුසංයෝගය කළ අපූර්ව නිර්මාණයකි.
මෙම කාව්යාවලිය පුරා දිවෙන්නේ කුඩා ගැමි දැරියක සහ ඇගේ සෙල්ලම් සගයා වන "ටිකිරි අයියා" අතර සිදුවන ළමා වියේ සුන්දර කතාබහක් සහ ඔවුන්ගේ අනාගත සිහින පිළිබඳ චිත්රයකි. එම කවි පන්තිය ඇසුරින් කළ හැකි විචාරාත්මක විශ්ලේෂණය පහත පරිදි කොටස් කිහිපයකට බෙදා දැක්විය හැකිය:
1. අහිංසක ළමා මනෝභාවයන් සහ "හුරතල් තර්ජන"
කවි පන්තිය ආරම්භ වන්නේම ළමා ලෝකයට ආවේණික වූ අහිංසක, සුරතල් මෙන්ම උපක්රමශීලී සංවාදයකිනි.
- කේලාම් කීමේ තර්ජනය: අකුරු කරන්නට (පාසල් හෝ ගුරු ගෙදර වෙත) යන අතරතුර ටිකිරි අයියා තමන්ට බැදිවළලු (සෙල්ලම් වළලු) සාදා දීමට ප්රමාද වන විට, දැරිය ඔහුට කරන්නේ හුරතල් තර්ජනයකි. "අකුරට යනවයි කියලා - ටිකිරි අයියා බැඳිවළමයි" "ඉන්නකො මම ගුරු ගෙදරට - ගිහින් කියන්නම්" "ගිහින් කියල - මේ බැද්දෙදි අල්ලල දෙන්නම්"
- ළමා අල්ලස් (Childish Bribery): ගුරුතුමාට හෝ වැඩිහිටියන්ට කේලාම් කීම වැළැක්වීම සඳහා ළමයින් එකිනෙකාට දෙන "තෑගි" හෝ අල්ලස් මෙහිදී දැරිය විසින්ම යෝජනා කරයි. තමන් ළඟ ඇති "ඉදුණු කරඹ ගොඩාරියක්" සහ "හිඹුටු" ටිකිරි අයියාට දෙන බව පවසමින් ඇය සෙල්ලමට සහ බැඳීමට මුල් තැන දෙන අයුරු අපූර්වය.
- වන සතුන් සහ ශාක: "පඳුරු අස්සෙ කුරුල්ලන්", "ඉදුණු කරඹ", "හිඹුටු", "හෙන්දිරික්කා මල්" සහ "විලට ගිහින් පන් උගුල්ලන" ආකාරය කවියට නැඟීමෙන් සජීවී ගැමි පරිසරයක් මැවේ.
- කුරුල්ලන්ට මල් තැබීම, සී පද කීම වැනි ක්රියා තුළින් ගැමි දරුවන් තුළ කුඩා කල සිටම ස්වභාවධර්මය කෙරෙහි ඇති වන ආදරය සහ සංවේදීතාව මැනවින් නිරූපණය වේ.
-
භූමිකාවන් බෙදාගැනීම (Gender Roles): ලොකු වූ පසු ඔවුන් ගත කිරීමට සිතන ජීවිතය සිංහල ගැමි සංස්කෘතියේ ප්රතිබිම්බයකි.
- ටිකිරි අයියාගේ භූමිකාව: "ලොකු වුණාම මේ බැද්දෙම - හේන් කොටන්නම්" ලෙස පවසමින් පිරිමියා සතු වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීමේ වගකීම භාර ගනී.
- දැරියගේ භූමිකාව: හේනට ඇඹුල් තියල් (මාළු පිණි), රසවත් පොල් සම්බෝල සමඟ ඇල් හාලේ බත් උයාගෙන ගොස් කාවැදීම, පන් පැදුරු විවීම, සහ හැන්දෑවට හෙන්දිරික්කා මල් පිපුණු පසු ගල් පොත්තක් උඩ ඉඳගෙන සුළං විඳීම ඇගේ සිහිනයයි.
- "පැලක් හදන්නම්": අවසානයේ ඔවුන් දෙදෙනා එක්ව පැලක් අටවාගෙන, කළුවර වැහි දවස්වලට රෑට ඉඳගෙන "පල් හොරු ගැන, හොල්මන් ගැන" කතා කීමට පෙරුම් පුරති. මෙයින් පෙනෙන්නේ ගැමි ජීවිතයේ ඇති සරල, එහෙත් ආදරණීය සාමූහික පැවැත්මයි.
- නාට්යමය ගුණය (Dramatic Monologue/Dialogue): මෙම කවි පන්තිය කියවන විට පාඨකයාට හැඟෙන්නේ තමන් සජීවී නාට්යමය අවස්ථාවකට සවන් දී සිටින බවයි. එක් පාදයක අග කොටස වෙනම වෙන් කරමින්, ඊළඟ පාදයේදී එම කොටසම නැවත මුලට ගෙන (Chain-linked structure) ගලා යන ශෛලියක් මෙහි ඇත. "...ගුරු ගෙදරට - ගිහින් කියන්නම්" "ගිහින් කියල - මේ බැද්දෙදි..." මෙම ආකෘතිය නිසා කවියට වේගවත්, සෙල්ලක්කාර සහ නර්තනශීලී රිද්මයක් (Playful Rhythm) ලැබී තිබේ.
- ගැමි වදන් භාවිතය: "බැඳිවළමයි", "ගොඩාරියක්", "හේන් කොටන්නම්", "මාළු තියල්", "පන් උගුල්ලල" වැනි තනිකරම ගැමි බස් වහරට උචිත වචන භාවිත කිරීම නිසා කවි පන්තියේ ස්වභාවිකත්වය තවදුරටත් තහවුරු වේ.
"අකුරට යනවයි කියලා - ටිකිරි අයියා බැඳිවළමයි"
"ඉන්නකො මම ගුරු ගෙදරට - ගිහින් කියන්නම්"
"ගිහින් කියල - මේ බැද්දෙදි අල්ලල දෙන්නම්"
2. පරිසරය සමඟ බද්ධ වූ ගැමි ළමා ජීවිතය
නාගරික කෘතිමත්වයෙන් තොරව, සොබාදහමේ අංග සමඟ ළමා ජීවිතය කෙතරම් සමීපව බැඳී තිබුණේද යන්න කවියා විවිධ රූපක තුළින් පෙන්වා දෙයි.
3. සාම්ප්රදායික ජීවන රටාව සහ අනාගත සිහින
කවි පන්තියේ දෙවැනි අර්ධය (පිටුව 34) දෙස බලන විට, මේ කුඩා දරුවන්ගේ සෙල්ලම් කතාබහ සාම්ප්රදායික ගැමි පවුල් ජීවිතයක අනාගත අපේක්ෂාවන් කරා දිවයන අයුරු පෙනේ.
4. භාෂා ශෛලිය, ආකෘතිය සහ නාට්යමය ස්වරූපය
"...ගුරු ගෙදරට - ගිහින් කියන්නම්"
"ගිහින් කියල - මේ බැද්දෙදි..."
මෙම ආකෘතිය නිසා කවියට වේගවත්, සෙල්ලක්කාර සහ නර්තනශීලී රිද්මයක් (Playful Rhythm) ලැබී තිබේ.
උපසංහාරය
ශ්රී චන්ද්රරත්න මානවසිංහයන්ගේ "ගුරු ගෙදර යන අතර මඟ" කවි පන්තිය යනු හුදෙක් ළමා සෙල්ලමක් ගැන ලියැවුණු පද පේළියක් නොවේ. එයින් මිනිස් ජීවිතයේ සුන්දරම අවධිය වන ළමා වියේ ඇති අහිංසකකම, සොබාදහමට ඇති ලැදියාව සහ සිංහල ගැමි සංස්කෘතියේ පවතිනා සරල සුන්දර ජීවන රටාව කෙරෙහි දරුවන් තුළ ඇති ආකර්ෂණය ඉතාමත් සියුම් හා කලාත්මක ලෙස මතු කර පෙන්වීමට කවියා සමත් වී ඇත.
Comments
Post a Comment